One eternity later

Jeetje mina wat is dit lang geleden zeg. Ik durf haast niet naar de datum van mijn vorige berichtje te kijken maar mijn gevoel zegt dat die in de winter van dit jaar is geplaatst… En het is nu zomer. Niet zo keurig.

Maar wees niet getreurd, hier ben ik dan! Wat vlogen de afgelopen paar maanden voorbij, ik vind het niet normaal. Toen ik mijn vorige berichtje schreef zat ik nog volop in mijn stage en tussen de boeken. Terwijl ik dit schrijf heb ik stage gehaald, heb ik zomervakantie en ga ik volgend jaar naar het vierde jaar. Het vierde jaar al weer, moet niet gekker worden. Het afstuderen staat al met een iets wat dreigende houding achter de deur te wachten.

We hebben er natuurlijk enorm veel zin in en we staan lekker positief in het leven. Vrijdag is de dag dat ik een kwarktaart ga maken, ik bedoel maar. Het is een groot feest hier. Ik heb de afgelopen dagen mijn oude berichtjes maar eens terug gelezen en moest erg vaak om mijzelf lachen. Nu is dat niks nieuws natuurlijk. Ik zag dat ik het opgroeien van Indie heb bijgehouden , super schattig. Mevrouw is nu 1 en nog steeds een terrorist. Wel is ze erg lief en kriebel ik haar graag achter de oortjes. Nou oortjes? Oren zeg maar gerust. Ben je benieuwd hoe ze was als pup? Klik dan hier effe!

Of ik de bal even wil gooien. Tuurlijk Indie.

Oh! Niet geheel onbelangrijk. Ik heb een kei leuke vriend gescoord in april. Daar wordt een mens pas vrolijk van kan ik je zeggen. Heb ik verder nog nieuwtjes? Laat mij even denken. Nee niet echt. Mijn handen jeuken om weer van alles te gaan schrijven hier over mijn spannende leventje. Als je mee leest, kei gaaf. Als je niet mee leest, je mist wat.